Światowy Dzień Sztuki 2023 – świętujemy artystów ze społeczności RA i JIA

Blog Anity Dowdle

Arteterapia i arteterapia mogą znacząco poprawić nastrój oraz obniżyć poziom bólu i lęku. Dlatego w Światowy Dzień Sztuki chcemy uczcić artystów ze społeczności chorujących na reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) i młodzieńcze zapalenie stawów (MIZS) i zaprezentować ich prace, a także kilka słów o tym, jak sztuka pomaga im radzić sobie z tą chorobą.

Rebecca Allan

Dzieło sztuki: „Weź wszystko” (2023), olej na płótnie, 50x50 cm, „W opałach” (2022), olej na płótnie, 50x50 cm i „Oddech życia” (2022), olej na płótnie, 50x50 cm

Kiedy postawiono Ci diagnozę? 

Diagnozę postawiono mi zimą 2001 roku, gdy miałam 25 lat. Studiowałam ekonomię stosowaną i finanse i miałam trudności z uczęszczaniem na zajęcia. Budziłam się o 10:00 i z trudem zasypiałam o 14:00. Pewnego dnia obudziłam się z tak silnym bólem całego ciała, że ​​ledwo mogłam się ruszyć. Wtedy zdałam sobie sprawę, że muszę jak najszybciej udać się do lekarza, ponieważ coś jest bardzo nie tak. Natychmiast zlecił mi kilka badań krwi i stwierdził, że mam niedoczynność tarczycy Hashimoto oraz reumatoidalne zapalenie stawów. 

Co przyciągnęło Cię do sztuki? 

Zawsze uwielbiałam rysować i malować, ale nigdy nie traktowałam tego poważnie. Kiedy urodziłam córkę i rzuciłam pracę, próbowałam zostać pisarką freelancerką, ale po pewnym czasie moje dłonie zaczęły boleć i odczuwałam ciągły ból. Wróciłam do metotreksatu, który powodował u mnie ciągłe nudności i zmęczenie. Wtedy postanowiłam, że nadal mogę próbować wyrażać swoje myśli i idee poprzez malarstwo. Szybko zdałam sobie sprawę, że nie boli mnie to ani dłoni, ani ramion, ani żadnego innego stawu i że sprawia mi to przyjemność. 

W jaki sposób Twoja sztuka pomogła Ci w leczeniu RA/JIA??

To bezstresowe zajęcie i jestem wdzięczna, że ​​mogę w pełni oddać się malarstwu i poświęcić tyle czasu na research, ile chcę. Znajduję też czas na ćwiczenia, bo inaczej moja postawa podczas malowania powodowałaby ból pleców i ramion, co mogłoby potencjalnie doprowadzić do zaostrzenia reumatoidalnego zapalenia stawów.
Zauważyłam też, że im więcej maluję, tym więcej mam pomysłów na to, co malować. Moja pracownia artystyczna jest w domu i mogę wszystko robić we własnym tempie. Jeśli czuję się zmęczona, mogę się zdrzemnąć i nikt mi nie mówi, co mam robić. Od 2014 roku jestem w remisji i nie biorę leków, trzymam kciuki.

Więcej prac Rebekki znajdziesz tutaj:

Lyanne Darby

Kiedy postawiono Ci diagnozę? 

Chorobę na RZS zdiagnozowano u mnie 20 lat temu.

Co przyciągnęło Cię do sztuki? 

Zainteresowanie sztuką polegało na tym, że mogłam uczyć się we własnym tempie, korzystać z lekcji online i odpoczywać.

W jaki sposób Twoja sztuka pomogła Ci w leczeniu RA/JIA??

W dni, kiedy czuję się źle, mogę spróbować rysować albo wyjść i wrócić do pracy innego dnia. To takie osiągnięcie, patrzeć na moje obrazy i cieszyć się nimi. Sztuka jest relaksująca i pozwala całkowicie zatracić się w chwili i zapomnieć o wszystkim. 

To bardzo pomogło mojemu zdrowiu psychicznemu. Czuję, że w ciągu półtora roku rysowania osiągnęłam tak wiele. Rysowałam dla rodziny i przyjaciół i to dla nich wielka przyjemność, że dostają niespodziankę w postaci swoich pięknych zwierząt. To mnie uszczęśliwia.

Christina Potter

Kiedy postawiono Ci diagnozę? 

Zdiagnozowano u mnie reumatoidalne zapalenie stawów w 2016 roku, gdy miałem 26 lat. Zawsze lubiłem majsterkować i pracować rękami, ale pracowałem na stanowiskach związanych z administracją biurową i zarządzaniem projektami.

Co przyciągnęło Cię do sztuki? 

W pierwszych latach pandemii musiałam się izolować z powodu przyjmowanych leków. Pracowałam z domu w pracy, którą sama sobie wypracowałam i czułam się fatalnie. Zawsze chciałam zmienić karierę na coś bardziej kreatywnego i skorzystałam z okazji, żeby zacząć szkolenia w różnych zawodach, żeby sprawdzić, czy moje RZS da się pogodzić z czymś innym.

W jaki sposób Twoja sztuka pomogła Ci w leczeniu RA/JIA??

Florystyka była zbyt zimna i wymagała zbyt dużej siły chwytu i zręczności przez długi czas. Oprawianie obrazów również wymagało zbyt dużej siły moich dłoni. Natomiast plecenie krzeseł okazało się idealne. Jeśli puścisz pasmo, nie rozplącze się. Jeśli musisz się zatrzymać i odpocząć albo masz zaostrzenie i nie możesz pracować przez tydzień, możesz po prostu wrócić do miejsca, w którym przerwałeś. To rozwija siłę i zręczność moich dłoni, a moje ramiona i łokcie są teraz znacznie mniej problematyczne niż kiedyś. A to umiejętność, na którą jest duże zapotrzebowanie. Teraz prowadzę własną firmę zajmującą się naprawą mebli (Nimble Norfolk) i jestem o wiele szczęśliwsza.

Więcej prac Christiny znajdziesz tutaj:

Megan Bennett

Kiedy postawiono Ci diagnozę? 

Chorobę na JIA zdiagnozowano u mnie w 2007 roku, gdy miałem 20 miesięcy, ale pierwszy raz zachorowałem w wieku 18 miesięcy – teraz mam 17.

Co przyciągnęło Cię do sztuki? 

Moja babcia zaraziła mnie pasją do robienia na drutach i szycia (czym również się zajmuję), ale podczas pierwszego lockdownu związanego z pandemią COVID-19 natknęłam się na mnóstwo projektów szydełkowych i postanowiłam spróbować. Okazało się, że to świetna i uspokajająca zabawa.

W jaki sposób Twoja sztuka pomogła Ci w leczeniu RA/JIA?

Pomaga mi z palcami, które są dotknięte MIZS, z ruchem i siłą. Buduje też moją pewność siebie, ponieważ w moim życiu było wiele rzeczy, których nie mogłem zrobić z powodu MIZS i wiele rzeczy, które przegapiłem z przyjaciółmi, ale mogę to robić i tworzyć niesamowite projekty.

Megan znajdziesz na Instagramie: @_wingsandwool_

Louise Gray

Kiedy postawiono Ci diagnozę? 

Zdiagnozowano u mnie MIZS, gdy miałem 4 lata, teraz mam 42 lata. 

Co przyciągnęło Cię do sztuki? 

Zawsze interesowałam się sztuką, ale naturalnie bardziej skłaniałam się ku rękodzielnictwu i tworzeniu. Dorastałam w otoczeniu rękodzielników, ponieważ zarówno moja mama, jak i babcia pasjonowały się robótkami na drutach, a ja nauczyłam się tego od nich w wieku 7-8 lat. Uczyłam się sztuki na poziomie GCSE i A Level, a jako nauczycielka w szkole podstawowej lubię dzielić się tą wiedzą z innymi. 

W ostatnich latach nauczyłam się szydełkować, korzystając z filmików instruktażowych na YouTube i dosłownie jestem „wciągnięta”! To moja wyciszająca czynność na koniec każdego dnia.

W jaki sposób Twoja sztuka pomogła Ci w leczeniu RA/JIA??

Jeśli chodzi o pomoc w moim JIA, powiedziałabym, że działa to jak rozpraszanie, ponieważ te powtarzalne, rytmiczne ruchy to coś, z czym szybko się wtapiasz i skupiasz się na kolejnym oczku/rzędzie/kwadracie itd. Jest też świetna społeczność rękodzielnicza, z którą często się angażuję na Instagramie. Uwielbiam oglądać prace innych osób i czerpać inspirację z ich projektów. Co dziwne, sporo osób w społeczności rękodzielniczej zmaga się z różnymi chorobami autoimmunologicznymi. Myślę, że ostatecznie, nawet gdy mam ciężki dzień, moje rękodzieło pokazuje mi, że wciąż jest wiele powodów do świętowania i że zawsze można znaleźć piękno, jeśli się go poszuka. 

Tanya Green

Kiedy postawiono Ci diagnozę? 

Nazywam się Tanya Green, mam 46 lat, pochodzę z Belfastu w Irlandii Północnej. W styczniu 2009 roku zdiagnozowano u mnie reumatoidalne zapalenie stawów. 

Co przyciągnęło Cię do sztuki? 

Przez całe życie szkicowałem, odkąd pamiętam. Ludzie, którzy znali mnie ze szkoły, wciąż pamiętają mnie jako cichą osobę, która bazgrała na kartkach z tyłu klasy!

W jaki sposób Twoja sztuka pomogła Ci w leczeniu RA/JIA??

Od czasu diagnozy miałem problem z trzymaniem ołówków, długopisów itp., a nawet moje pismo bardzo się zmieniło… Musiałem więc zmienić sposób szkicowania w sposób, w jaki nigdy wcześniej tego nie robiłem i nie miałem do tego odpowiedniej wiedzy. Wtedy zacząłem eksperymentować z rysowaniem cyfrowym, ucząc się w miarę postępów. Na początku korzystałem tylko z podstawowego programu Paint na komputerze i obsługiwałem myszką komputerową lub palcem na padzie kierunkowym laptopa, co było i nadal jest wyzwaniem.  

Zacząłem korzystać z innych programów artystycznych, ucząc się ich w miarę postępów, a w zeszłym roku zacząłem używać cyfrowego pióra artystycznego. Z moim reumatoidalnym zapaleniem stawów (RA) początkowo trochę obawiałem się jego używania, ponieważ nie wiedziałem, jak bardzo i w jaki sposób wpłynie to na mój chwyt i poziom bólu. Ostatecznie zdecydowałem się jednak na pióro z grubym uchwytem.

Nadal mam swoje wczesne szkice z czasów, gdy zaczynałem uczyć się samodzielnie sztuki cyfrowej, i kiedy porównuję je z tym, co robię teraz, nadal jestem pod wrażeniem.

Osobiście uważam, że tworzenie tego typu sztuki naprawdę rozwinęło moje umiejętności jako artysty, jest to niemal jak rozwinięcie nowego życia po przejściu z jednego medium na drugie, zwłaszcza gdy dowiedziałem się, że mam RZS, wszystko i życie w ogóle wydawało się skończone. 

Prawdopodobnie nie jest to/nie było coś przyjemnego w twoich myślach i nie skłaniało cię to do takiego myślenia, ale dla mnie zmiana medium artystycznego była przełomem.

Mam nadzieję, że moja historia zainspiruje osoby chore na reumatoidalne zapalenie stawów, aby nigdy nie traciły nadziei i że jeśli jedne drzwi się zamkną, zawsze znajdą się nowe, które się otworzą.

Carmela Nola

Kiedy postawiono Ci diagnozę? 

Jestem mozaikarką i artystką intuicyjną mieszkającą w Wielkiej Brytanii. W 2009 roku zdiagnozowano u mnie RZS.

Co przyciągnęło Cię do sztuki? 

W 2018 roku poszłam na zwolnienie i wzięłam trochę wolnego, żeby zacząć zajęcia artystyczne i pokochałam mozaiki.

W jaki sposób Twoja sztuka pomogła Ci w leczeniu RA/JIA??

Mozaiki dały mi możliwość bycia sobą i odkrywania różnych technik. Doświadczam wolności i kontroluję tempo, podczas gdy ból ustępuje. Uważam to za bardzo medytacyjne, a kiedy zanurzam się w tym pięknym doświadczeniu, tworzę dzieło sztuki i nie mam już żadnych ograniczeń w tym, co robię.

Więcej prac Carmeli znajdziesz tutaj:

Jesteś artystą z RA lub JIA, a może po prostu uwielbiasz tworzyć sztukę? Podziel się swoją twórczością z nami na Facebooku , Twitterze lub Instagramie i koniecznie obserwuj nas, aby być na bieżąco z RA.

NRAS w 2024 r

  • 0 Zapytania na infolinię
  • 0 Wysłane publikacje
  • 0 Ludzie dotarli